“Tamamen rastlantısal olarak çekilmiş ve birbiri ardına rastlantısal olarak dizilmiş kartlara ciddi bir anlam yükleyebilir miyiz?  Hele bir de aynı soru için arka arkaya beş kere kart çektiğimizde... Bu, çok anlamsız görülebilir, ancak eğer rastlantı konusundaki anlayışımızı gözden geçirirsek, sadece Tarot’la değil, diğer tüm klasik kehanetlerle de ilgili pek çok sorunun kaynağına inebiliriz. Yanıtın ardında antik çağlardan kalan, rastlantılara anlam yükleyen bir anlayış yatmaktadır. Bugünlerde “Hiçbir şey rastlantı değildir” şeklindeki vurgulama, aslında tam kelime anlamıyla alındığında pek doğru değildir. Söylenmek istenen anlamsız bir rastlantı olmadığıdır. Büyük olasılıkla her yaşanan anlamlıdır.

Analitik psikolojide C.G.Jung kişinin “tamlığı”nı bilinç ve bilinçdışını kapsayan bütünlük olarak tarif eder. “Öz”ümüz de bizi bu tamlığa doğru iten güçtür. Bizim egomuz bilincimizin merkezi ve öz’ün sadece bir parçası olarak elbette büyük bütünlüğe ilişkin resmi algılamakta yetersiz kalır ve bu nedenle, onun doğası üzerine konuşmakta acizdir. Ancak rüyalar, ilhamlar gibi onun aracılarına dikkat edebilir ve karşılaşmalar, yaşantılar ve hayatımızın bize sunduğu pek çok rastlantısal fenomen aracılığıyla da onu gözlemleyebiliriz. Tabii, gözleyen de, ince kuantum fiziğinde de olduğu gibi deneye dahildir. Birisi için rüyaları sadece köpük gibiyse ona pek anlamlı bir şey iletemeyeceklerdir. Ama bilinçdışının ilhamlarını ve rastlantısal olayları dikkate alarak inceliyorsa, ona bu dikkate değer deneyimler kelimenin tam anlamıyla anlamlı geleceklerdir.

Bilinçdışında biz insanları yönlendiren güçlerin bulunduğunu söyleyen Jung’cu psikolojiyi temel alırsak, Tarot bilinç ile bilinçdışı arasındaki diyalog olarak anlaşılabilir. Bizi büyüten, olgunlaştıran ve onlardan bir şeyler öğrendiğimiz, bilinçdışından kaynaklanan etki ile yaptığımız işler, deneyimler, yaşantılar söz konusuysa, bunlar Tarot’da yaşantımıza bilinçdışından yönelen öneriler, tavsiyeler olarak karşımıza çıkar. Bu temel yaklaşım, kehaneti çok daha farklı bir ışık altında, farkındalık için verimli bir kaynak olarak görmeye yarar. Milattan önce altıncı yüzyılda Delfi’deki kehanet tapınağının duvarına kazınan, Milet’li Thales’e ait şu cümle kehanetin asıl anlamının nerede saklı olduğunu anlamak için tam yerini bulur: Kendini tanı.”